Antipsikiyatri, 1960'lı yılların sonlarında ve 1970 yılının başlarında ortaya çıkan çok tartışmalı bir harekettir. Başlıca ilham kaynaklarından biri, New York'taki Syracuse Üniversitesi'nde profesör olan Macar bir psikiyatrist olan Thomas Szasz'dı. Bununla birlikte, terimi ilk kez 1967'de kullanan David Cooper'dı.
Antipsikiyatri hareketi, adından da anlaşılacağı gibi, psikiyatri teori ve pratiğine ya da en azından günün psikiyatrik yöntemlerine karşı çıkılmıştır. Bu düşüncenin savunucuları, psikiyatrinin temelsiz ve yanlış bir alan olduğunu savundular. Onlara göre psikiyatri bir bilimden çok bir ideolojiydi. Normal ve anormal insanları ayırt eden bir tür zihin cetveli olduğu söylenir.
Bu hareketin yaklaşımının devrimci doğası nedeniyle kamuoyunda büyük yankı uyandırdı. Lobotomi ve elektrik çarpması gibi tartışmalı tedaviler için etkili bir ses haline geldi. Zamanla etkisinin çoğunu kaybetti, ama asla tamamen ortadan kalkmadı. Şimdi bir doktor gibi Bonnie Burstow ‘un yardımıyla onun dirilişine tanık olunur. Burstow, Toronto Üniversitesi'nde profesör ve kısa süre önce üniversitede bir anti psikiyatri bursu açtı.
Anti psikiyatrinin mantığı
Antipsikiyatrik hareket, birçok psikiyatrist, psikolog, doktor ve akıl hastalığından kurtulanların hareketidir. Bu insanların görüşüne göre akıl hastalığı bu süreçte olmaz. Bu nedenle akıl hastalığının varlığına dair net bir kanıt yoktur. Bu bağlamda ne beyin taramaları ne BT taramaları ne de diğer testler, "akıl hastalığı" teriminin kullanımına izin verildiğine dair kanıt sağlamaz.
Anti psikiyatri hareketinin üyeleri de sözde patolojilerin tanımlanmasına ve sınıflandırılmasına karşı çıkıyorlar. Onlara göre, psikiyatri uygulamasının arkasında kelimenin tam anlamıyla bilimsel bir yöntem yoktur. Bu nedenle akıl hastalığı etiketi, yaklaşık 3.000 Amerikalı psikiyatristin kararıyla oluşturuldu.
Hareket ayrıca, akıl hastalıklarını tedavi etmek için lobotominin kullanılma yöntemini de sert bir şekilde eleştirdi. Mucidi Egas Moniz, maymunların ön lobunu çıkardı. Sonuç olarak, primatlar daha barışçıl davrandı ve insanlar hızla aynı yöntemi benimsedi. Sadece bir deneye ve sadece bir şempanzeye dayanan bu icat için Nobel Ödülü'nü kazandı.
Anti psikiyatri, psikiyatrik ilaçların bir kimyasal lobotomi şekli olduğunu iddia eder. Amaç hastayı iyileştirmek değil, bir an önce kötüleştirmek ve ölüme sebebiyet vermektir. Psikoterapinin çok daha faydalı olduğunu buldular. Çünkü akıl hastalığı, biyolojik olmaktan çok sembolik ve kültüreldi.
Bonnie Burstow ve antipsikiyatri
Dünyadaki birçok insan biyolojik psikiyatriyi sorgulamaya devam ediyor. Ek olarak, dünyadaki birçok sağlık sistemi bunu bir tedavi olarak uygulamaktadır. Anti psikiyatri savunucularına göre, bu çok daha ucuz. Bunun arkasında ilaç sektörü de olabilirdi.
Psikiyatrik ilaçların etkileri çeşitli çalışmalarda sorgulanmıştır. Gerçek iyileştirmelerin çok az örneği vardır. Bu ilaçların ciddi yan etkileri, hastanın bedeni ve zihni üzerinde ciddi etkiler bırakır.
Profesör Bonnie Barstow, tüm bu iddialara yeniden başladı. Antipsikiyatri bursuna olan bağlılık, bu fikri kurumsallaştırmanın ilk adımıdır. Gerçek bir kilometre taşı oluşturur. Bununla birlikte, çoğu psikiyatrist bu hareketin tamamını tamamen temelsiz bir ideoloji olarak sınıflandırır. Bunun bilimin ötesinde siyasete gülünç bir saldırı olduğunu iddia ediyorlar. Ancak, akıl hastalığının varlığını kanıtlayan bazı testlerin en azından şüpheli olduğu doğrulanmıştır.
Konuşma tabanlı psikoterapi
Bonnie Barstow, çeşitli ses temelli psikoterapi biçimleri aracılığıyla sorunlu zihinsel durumların tedavisini desteklemektedir. Şizofreni teşhisi konan kişiler bu yöntemleri kullanırlar ve bazı durumlarda, özellikle de bozukluğu olmayan kişilerde iyi sonuçlar elde etmişlerdir.
Pek çok psikiyatristin ilacı kötüye kullandığı ortaya çıkarılmıştır, ancak bu ilaçların yoğun kullanıldığı durumlarda birçok kişiye yardımcı olduğu da doğrudur. Bu anlamda ilaçlar hastanın semptomlarını gidermede olumludur. Hastaların ihtiyaçlarını karşılayan etkili bir tedavi bulmak için zaman verir.
Belki de en iyi seçenek psikiyatri ve anti psikiyatri arasında yapıcı diyalogu teşvik etmektir. Bu sayede bu zor alanda yardıma muhtaç insanları tedavi etmenin daha insancıl ve etkili yollarını bulunabilir.
Antipsikiyatri özelleştirilmiş tedavi yöntemleri
Antipsikiyatri yaklaşımı, klasik psikiyatrik tedavi yöntemlerine alternatif olarak özelleştirilmiş tedavi yöntemlerini de içerebilir. Özelleştirilmiş tedavi yöntemleri, bir bireyin özel ihtiyaçlarına ve koşullarına göre özel olarak tasarlandığı için, genellikle daha etkili olabilirler. Özelleştirilmiş tedavi yöntemleri arasında şunlar yer alabilir:
- Özel terapi seansları: Bu yöntem, bir terapist ve birey arasında yapılan özel terapi seanslarıdır. Bu seanslar, bireyin özel ihtiyaçlarına ve koşullarına göre özel olarak tasarlandığı için, genellikle daha etkili olabilir.
- Sosyal destek grupları: Bu yöntem, benzer sorunları yaşayan bireylerin bir araya gelerek birbirlerine destek olmayı amaçlar. Bu gruplar, bireylerin özel ihtiyaçlarına ve koşullarına göre özel olarak tasarlandığı için, genellikle daha etkili olabilir.
- Özel eğitim programları: Bu yöntem, bireyin özel ihtiyaçlarına ve koşullarına göre özel olarak tasarlandığı için, genellikle daha etkili olabilir. Örneğin, bir bireyin okuma ve yazma becerilerini geliştirmek için özel bir eğitim programı düzenlenebilir.
- Özel yaşam koçluğu: Bu yöntem, bir bireyin yaşam koşullarını ve koşullarını geliştirmeyi amaçlar. Örneğin, bir bireyin çalışma hayatına uyum sağlamasına yardımcı olmak için özel yaşam koçluğu hizmeti verilebilir.
- Özel terapi modaliteleri: Bu yöntem, bireyin özel ihtiyaçlarına ve koşullarına göre özel olarak tasarlandığı için, genellikle daha etkili olabilir. Örneğin, bir bireyin uyku düzenini düzene sokmak için özel bir terapi modalitesi kullanılabilir.
